Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 132 480 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

Wyniki ankiety

Jakie psy lubisz najbardziej?

Psy typu: chihuaua, Shitz zu, york <3: 0%
Psy w typie: labrador, golden retriever, owczarek niemiecki...: 0%
Kundelki <3 <3: 0%
Średnie, np: sznaucer, beagl, : 0%

Łączna liczba głosów: 0

O moim bloogu

Ten blog jest stworzony dla wszystkich miłośników yorków!

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Statystyki

Odwiedziny: 1750
Wpisy
  • liczba: 23
  • komentarze: 9
Bloog istnieje od: 1054 dni

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Bloog.pl

Bloog.pl

Hej! Jesteś na blogu stworzonym z myślą o yorkach :)

Pasożyty u psów ;C ;C

wtorek, 31 stycznia 2012 19:54
Skocz do komentarzy

Pasożyty u psów można podzielić na dwa rodzaje pasożyty występujące na skórze psa oraz pasożyty zamieszkujące wewnątrz przewodu pokarmowego. Najczęściej spotkać można u psów pasożyty wewnętrzne, czyli robaki jelitowe takie jak nicienie i tasiemce. Wewnątrz jelit bytują również pierwotniaki, czyli lamblie. Zakażenie robaczycą u psów w początkowej fazie przebiega bezobjawowo. Faza zaawansowana charakteryzuje się wymiotami, biegunkami, zaparciem, zmiennym apetytem, wzdęciami, nadmiernym wychudzeniem ciała, matowieniem i wypadaniem sierści, zaburzeniami neurologicznymi. Pasożyty do organizmu zwierzęcia mogą trafić w różny sposób począwszy od zjedzenia przez psa zarobaczonego ptaka lub ryby, może zjeść larwy, które znajdują się w wodzie. Larwy niektórych nicieni mogą wnikać do wewnątrz poprzez skórę. Niekiedy zarażone są już płody psów. Zarażenie następuje poprzez łożysko matki lub w momencie, gdy psie oseski są karmione przez matkę, jeśli ona jest zarażona. Aby zapobiegać wszelkim robaczycom psy powinny być systematycznie odrobaczone przynajmniej dwa razy w roku. U psów rozróżnia się dwa rodzaje robaczyc a mianowicie pierwotną ostrą oraz wtórną… Forma pierwotna ostra jest szczególnie niebezpieczna dla szczeniąt gdyż są one mało odporne a późne wykrycie robaczycy może doprowadzić do ich śmierci. Robaczyca wtórna występuje w momencie, gdy zostaną popełnione jakieś błędy żywieniowe lub pielęgnacyjne. Na to zakażenie szczególnie narażone są suki w ciąży. Niekiedy pies nie ma żadnych objawów zarażenia pasożytami a pomimo tego w jego przewodzie pokarmowym bytują pasożyty i dlatego tak ważne jest systematyczne odrobaczanie. Powinno ono być przeprowadzane pod kontrola weterynarza szczególnie wtedy, gdy pies jest stary lub chory. Do najczęstszych pasożytów atakujących psy zaliczyć można glistnice. Są to nicienie pasożytnicze, które przede wszystkim atakują szczenięta i młode psy. Glista psia umieszcza się w jelicie cienkim zwierzęcia. Pierwotny rozwój jaj następuje w środowisku zewnętrznym a później larwy pasożyta po wykluciu szukają żywiciela, jakim jest organizm psa. Larwy po dostaniu się do organizmu przemieszczają się układem krwionośnym przez wątrobę i płuca. Część larw otarbia się w różnych narządach lub mięśniach i tam pozostaje pasożytując na organizmie zwierzęcia. Otorbione larwy mogą przeniknąć do organizmu rozwijających się szczeniąt na etapie ich życia płodowego i w ten sposób rodzą się zarażone szczenięta. Takie szczenięta gorzej się rozwijają, sierść jest matowa i nastroszona, pomimo tego, że dużo jedzą tracą na wadze, mają wzdęte brzuszki, mogą występować biegunki i wymioty. Innym rodzajem pasożytów są tasiemczyce, które są zaliczane do płazińców, czyli robaków płaskich. Tasiemiec z wyglądu przypomina tasiemkę podzieloną na segmenty. Tasiemiec ma główkę oraz poszczególne człony. Dorosły pasożyt może mieć od jednego do pięciu metrów długości. Bytują one w jelicie cienkim dorosłego psa. Niekiedy nie ma żadnych objawów zarażenia tasiemcem a jedynie pies „saneczkuje”, czyli pociera odbytem o podłoże, co świadczy o tym, że występuje u niego świąd odbytu. Niekiedy w kale zwierzęcia można zaobserwować człony tasiemca, które zostały wydalone z nim na zewnątrz. U psów występuje tak zwany tasiemiec psi, który jest bardzo groźny dla człowieka gdyż wywołuje chorobę zwaną bąblownicą. Jest to tasiemiec uzbrojony. Żywicielem pośrednim tego pasożyta są pchły, które odpowiadają miedzy innymi za przenoszenie i rozprzestrzenianie się różnych robaków. Psy zarażone tasiemcem są wychudzone, choć nie widać u nich braku ochoty do jedzenia, są osowiałe i mają matowa sierść, mogą mieć biegunki i wymioty a jeśli pasożytów jest dużo mogą cierpieć na anemię. Niekiedy u psów można spotkać również lamblie, które bytują w jelicie cienkim psa. Wywołują one przede wszystkim biegunki, utratę masy ciała i odwodnienie. Psy mogą się zarazić lambliami, kiedy piją wodę na przykład z kałuż. Wykrycie tych pasożytów w kale zwierzęcia jest trudne, więc najczęściej w momencie, gdy występuje podejrzenie zarażenia się lambiami lekarze weterynarii stosują leczenie objawowe, profilaktyczne. Innym rodzajem pasożytów są pasożyty zamieszkujące skórę psów. Do takich najbardziej znanych zaliczyć można pchły, kleszcze, roztocza, wszy i wszoły. Należy z nimi nie tylko walczyć, ale przede wszystkim zapobiegać gdyż pasożytujące na skórze owady nie tylko powodują świąd skóry, ale również są odpowiedzialne za wiele chorób atakujących zwierzęta. Najczęściej spotykać można pchły, które są niewielkimi owadami odżywiającymi się psią krwią. Dorosła samica składa od dwudziestu pięciu do pięćdziesięciu jaj dziennie. Ponieważ pcheł jest bardzo dużo można się z nimi spotkać praktycznie wszędzie. Dorosłe owady potrafią bardzo długo przeżyć z dala od żywiciela. Gdy ugryzie pchła na skórze wykwita silnie swędząca grudka, którą pies rozdrapuje. Taka rozdrapana grudka może przeobrazić się w ranę, która będzie się długo goić lub może być zainfekowana różnymi bakteriami lub grzybami. Pchły mogą przenosić różnego rodzaju chorobotwórcze drobnoustroje, mogą być żywicielem pośrednim dla tasiemca psiego. Innym pasożytem skóry są kleszcze, które są pajęczakami występującymi w lasach, na łąkach, w parkach. Kleszcz, aby się rozwijać potrzebuje żywiciela, którym może być na przykład pies. Samica po nassaniu się krwią odpada od skóry. Jedna samica kleszcza składa od dwóch do pięciu tysięcy jaj. Kleszcze przenoszą w swej ślinie niebezpieczne dla zwierząt i ludzi bakterie i pasożyty a najczęściej rozwijające się po ugryzieniu kleszcza choroby to borelioza i piroplazmoza. Na skórze psa mogą również zamieszkać świerzbowce i nużeńce, które uszkadzają włos i naskórek oraz mogą być przyczyną zakażeń grzybiczych i bakteryjnych skóry. Wywołują one chorobę zwaną nużycą. Rozpoznać ją można po tym że na początku niewielki powierzchnie skóry zwierzęcia łysieją a z czasem skóra w miejscu wyłysień zaczyna się łuszczyć i jest zaczerwieniona. Jeśli pies nie będzie leczony cały organizm stopniowo będzie coraz więcej wyniszczony, co może prowadzić nawet do zgonu zwierzęcia. Stany zapalne uszu powodują świerzbowce. Ten pasożyt drąży kanaliki w skórze, atakuje zewnętrzne kanały słuchowe i powoduje ich stany zapalne. Pies jest niespokojny i się drapie po uszach szczególnie w nocy i trzepie głową. Psom mogą również dokuczać wszy i wszoły. Są to owady występujące dość często a ich żywicielami mogą być zwierzęta lub ludzie. Wszy bardzo szybko się rozmnażają. Po ugryzieniu na skórze występuje silne swędzenie. Wszoły to maleńkie owady, które umiejscawiają się na włosach w okolicy głowy i szyi. Ich ugryzienie powoduje silne swędzenie.

 

Podziel się
oceń
1
0




Komentarze do wpisu

Skocz do dodawania komentarzy

Zapamiętaj Nick

Zapamiętaj Blog

Wstaw emotikona

Akceptuję regulamin i zobowiązuję się do przestrzegania jego postanowień.

czwartek, 18 grudnia 2014

Licznik odwiedzin:  1 750